آزمایش تب مالت در منزل – آزمایش wright و شرایط مورد نیاز آن


آزمایش تب مالت یا آزمایش wright یک آزمایش اولیه برای تسخیص این بیماری بوده و در صورت صلاحدید پزشک سایر آزمایشات نیز ممکن است در دستور کار قرار بگیرد. شما می‌توانید علاوه بر این تست، سایر آزمایشات را از بخش آزمایش در منزل “حال” یا همان بخش سلامت در اپلیکیشن آپ ثبت درخواست کنید و پس از آن منتظر حضور نمونه گیر در منزل برای دریافت نمونه خون باشید. این کار بسیار به صرفه تر و آسان‌تر از حضور در آزمایشگاه‌ها می‌باشد.

آزمایش تب مالت چیست؟

هنگامی که بیماران با تب بالا، ضعف و درد عضلانی، علائمی که به طور بالقوه نشان‌دهنده عفونت بروسلوز یا همان تب مالت، روبرو هستند، پزشکان آزمایش تب مالت را تجویز می‌کنند. این بیماری عمدتاً در کشورهای اطراف دریای مدیترانه، اروپای شرقی و دریای کارائیب رخ می دهد.

این آزمایش آنتی بادی های IgA، IgM و IgG را در خون تشخیص می‌دهد. این آنتی بادی ها در پایان هفته دوم در مرحله حاد ظاهر شده و در هفته سوم تا ششم به اوج خود می رسند. بدن پس از برخورد با باکتری بروسلا آنتی بادی تولید می کند. پزشکان می توانند با اندازه گیری سطح آنتی بادی وضعیت بیمار را ارزیابی کنند.

پزشکان آزمایش wright را برای مواردی چون تشخیص قطعی بروسلوز، وضعیت بیماری بیمار را ارزیابی کنید و نظارت بر پاسخ به درمان انجام می‌دهند

طبق گفته وب سایت nhs.uk اگر تب مالت در مرحله اولیه درمان نشود، به مرحله دوم مزمن تبدیل می شود. در اینجا، تیتر IgG افزایش می یابد در حالی که IgM غیرقابل تشخیص داده می شود. آزمایش تب مالت ممکن است علیرغم وجود بیماری به طور کاذب منفی باشد. در چنین مواردی، پزشکان آزمایش کومبز رایت را برای تایید انجام می دهند. تشخیص به موقع و درمان آنتی بیوتیکی مناسب برای جلوگیری از بروز عوارضی مانند آرتریت ضروری است.

آزمایش کومبس رایت چیست؟

زمانی که پزشک فکر می‌کند ممکن است بیمار مبتلا به بروسلوز مزمن باشد، آزمایش کومبز رایت را تجویز می‌کند. این آزمایش آنتی بادی های IgG و IgA را بررسی می کند.

در تب مالت مزمن، بدن آنتی‌بادی‌های ناقصی می‌سازد که در صورت مخلوط شدن با باکتری بروسلا، جمع نمی‌شوند (آگلوتینه می‌شوند). آزمایش wright ممکن است این موارد را نشان ندهد بنابراین اگر آزمایش رایت منفی باشد اما همچنان مشکوک به بروسلوز باشد، پزشک آزمایش دوم را انجام می دهد.

به طور خلاصه، آزمایش Coomb′s Wright برای یافتن آنتی بادی‌های پنهان در بروسلوز مزمن است که در آزمایش تب مالت معمولی نشان داده نمی‌شوند و این موضوع به تشخیص صحیح عفونت و درمان آن کمک می‌کند.

شرایط مورد نیاز برای آزمایش تب مالت یا آزمایش Wright

آزمایش تب مالت نیاز به کار خاصی ندارد و البته برخی پزشکان ناشتا بودن را توصیه می‌کنند که این مورد نیز توسط برخی پزشکان رد شده و نیازی به ناشتا بودن نیست. بنابراین بهترین کار این است که قبل از آزمایش Wright از بخش پزشک آنلاین با یک پزشک متخصص مشورت کرده و توصیه های لازم را از او دریافت کنید. پس از آن نیز می‌توانید از بخش آزمایش در منزل این تست را ثبت سفارش کرده و به راحتی در خانه خودتان انجام دهید.

تست‌های مرتبط با آزمایش Wright

آزمایش تب مالت شامل ترکیبی از معاینات فیزیکی، آزمایشات آزمایشگاهی و مطالعات تصویربرداری است. چند آزمایش رایج مربوط به آزمایش Wright وجود دارد:

  • (RPAT): این یک آزمایش غربالگری است که از آنتی بادی علیه بروسلا برای تشخیص وجود باکتری در خون استفاده می کند. انجام آزمایش سریع و آسان است، اما ممکن است همیشه دقیق نباشد.
  • (CFT): این آزمایش سطح آنتی بادی علیه بروسلا را در خون اندازه گیری می کند. نسبت به RPAT حساس تر است اما به دوره کمون طولانی تری نیاز دارد.
  • (ELISA): این یک آزمایش بسیار حساس است که وجود آنتی بادی علیه بروسلا را در خون تشخیص می دهد. اغلب به عنوان یک تست تاییدی پس از یک نتیجه مثبت RPAT یا CFT استفاده می شود.
  • (PCR): این آزمایش مواد ژنتیکی بروسلا را در خون، ادرار یا سایر مایعات بدن تشخیص می دهد. بسیار حساس است و می تواند مقادیر بسیار کمی از باکتری ها را تشخیص دهد.
  • (SAG ID): این آزمایش مشابه الایزا است اما به جای پلیت از ژل آگار استفاده می کند. نسبت به الایزا حساسیت کمتری دارد اما همچنان می تواند سطوح پایین آنتی بادی ها را تشخیص دهد.
  • (IHA): این آزمایش وجود آنتی بادی های ضد بروسلا را در خون با اندازه گیری اینکه آیا آنها باعث آگلوتیناسیون (مجموعه شدن) گلبول های قرمز خون می شوند، تشخیص می دهد.

مطالعات تصویربرداری مانند اشعه ایکس، اولتراسوند، و اسکن توموگرافی کامپیوتری (CT) نیز ممکن است برای بررسی علائم بروسلوز در کبد، طحال، ریه ها یا سایر اندام ها انجام شود.

تب مالت چطور شناسایی می شود؟

روش های اصلی تشخیص تب مالت یا بروسلوز در ادامه ذکر شده است.

  • کشت خون: جداسازی باکتری بروسلا از کشت خون، یک استاندارد طلایی برای تشخیص است. خون در بطری های مخصوص کشت انکوبه می شود تا امکان رشد باکتری ها فراهم شود.
  • سرولوژی: تشخیص آنتی بادی (IgM، IgG) علیه باکتری بروسلا با استفاده از آزمایشاتی مانند آنزیم ایمونواسی (EIA)، تست آگلوتیناسیون سرم (SAT) و تست کومبز.
  • واکنش زنجیره ای پلیمراز (PCR): PCR DNA تب مالت را در نمونه های خون تشخیص می دهد و می تواند تشخیص سریع را مهیا کند.
  • یافته های بالینی: علائمی مانند تب، تعریق، درد مفاصل، سردرد همراه با سابقه تماس مرتبط و نتایج آزمایشگاهی به تشخیص کمک می کند.
  • رادیولوژی: مطالعات تصویربرداری مانند MRI ممکن است بزرگ شدن غدد لنفاوی، التهاب کبد/ طحال را نشان دهد. اشعه ایکس می تواند درگیری استخوان را تشخیص دهد.
  • بیوپسی” ضایعات گرانولوماتوز در بافت ها ممکن است برای تشخیص بافت شناسی و کشت ارگانیسم ها بیوپسی شوند.

تشخیص زودهنگام تب مالت با استفاده از آزمایش تب مالت برای جلوگیری از عوارض مزمن مانند آرتریت، اندوکاردیت و مسائل عصبی دیگر، بسیار کلیدی است. ترکیب کشت خون و سرولوژی معمولاً تب مالت را تأیید می‌کند، در حالی که PCR و سایر آزمایش‌ها می‌توانند ابزار تشخیصی اضافی باشند.

تفسیر آزمایش تب مالت چگونه است؟

در نظر داشته باشید که تفسیر آزمایش تب مالت با متخصصین است و درواقع پزشکان مسئول تفسیر نتایج آزمایش wright هستند.  اما میزان زیر 1.80 در تیتر، منفی در نظر گرفته می شود، در حالی که میزان بالاتر از 1.80 نشان دهنده نتیجه مثبت و عفونت احتمالی تب مالت است.

اگر علائم ادامه یابد، پزشکان ممکن است آزمایش دوم wright را 10 تا 20 روز پس از آزمایش تب مالت تجویز کنند. آلودگی با سایر باکتری ها ممکن است نتایج را به طور کاذب افزایش دهد. با این حال، محدوده مرجع نرمال بین آزمایشگاه ها بر اساس روش های آزمایش و انواع نمونه کمی متفاوت است. البته یک نتیجه مثبت به تنهایی عفونت فعال را تایید نمی‌کند اما افزایش مقدار تیتر نشان دهنده بروسلوز فعال است که نیاز به درمان دارد.

به طور خلاصه، پزشکان نتایج آزمایش تب مالت را در زمینه بالینی تجزیه و تحلیل می‌کنند و از آزمایش‌های سریالی در طول زمان برای تشخیص قطعی و مدیریت عفونت تب مالت فعال استفاده می‌کنند.

علامت اختصاری تب مالت در آزمایش خون

در ادامه برخی از علامت‌های اختصاری رایج در مورد آزمایش تب مالت ذکر شده است:

– بروسلوز – BRUC

– تست رایت – RBPT (آزمون صفحه رز بنگال)، SAT (تست آگلوتیناسیون استاندارد)

– تست کومبز – Coombs, C-W

  • ایمونوگلوبولین ها:
    IgM – ایمونوگلوبولین M
    IgG – ایمونوگلوبولین G
    IgA – ایمونوگلوبولین A

– تیترها – بیان غلظت، اغلب به صورت نسبت هایی مانند 1:40 نشان داده می شود

– واکنش زنجیره ای پلیمراز – PCR

– سنجش ایمونوسوربنت مرتبط با آنزیم – ELISA

– کشت خون – B.C

نحوه انجام آزمایش تب مالت در منزل

اجزای اصلی آزمایش خون بروسلوز شامل آزمایش آنتی بادی، کشت باکتری و تکنیک های مولکولی است.

یک مرحله حیاتی اولیه در آزمایش wright، جمع آوری نمونه خون است. این کار توسط یک نمونه گیر آموزش دیده انجام می‌شود که محل رگ‌گیری، اغلب بازو را تمیز می‌کند و یک سوزن متصل به لوله‌های واکوتینر را وارد می‌کند تا خون بگیرد. چندین لوله برای فعال کردن آزمایشات مختلف پر می‌شود. شناسایی مناسب بیمار، برچسب زدن، جابجایی و حمل و نقل نمونه ها برای نتایج دقیق حیاتی است.

سپس نمونه های خون توسط نمونه گیر به آزمایشگاه برده شده و برای تشخیص تب مالت تحت آزمایش قرار می گیرند. پاسخ آزمایش تب مالت در منزل نیز برای شما به صورت آنلاین در دسترس خواهد یود.

سوالات متداول

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

مطالعه مطالب بیشتر